Josef Steinki. Pracą Caritasu objęte były niemal wszystkie parafie diecezji. Była to m.in. pomoc ubogim, prowadzenie przez katarzynki przedszkoli przy parafiach stacji opieki, przedszkoli i kursów dla dziewcząt. Jeszcze w tym samym roku został mianowany zastępcą dyrektora Caritasu. Powierzono mu również wiele innych obowiązków w diecezji: 13 listopada 1933 roku został mianowany diecezjalnym dyrektorem do spraw rekolekcji, 21 sierpnia 1934 – diecezjalnym prezesem organizacji Kolpingwerk (Dzieło Kolpinga). 13 czerwca 1936 otrzymał beneficjum św. Krzyża przy kościele św. Katarzyny w Braniewie. 27 marca 1936 roku objął po ks. Steinki kierownictwo Caritasu. Były to lata zmagania się z coraz bardziej panoszącą się dyktaturą NSDAP, która zakazywała publicznej pracy stowarzyszeniom kościelnym. Wówczas ks. Szarnowski nadał Caritasowi charakter wewnątrzkościelny. W 1941 roku, po denucjacji zakonnika z Fromborka, władze hitlerowskie wytoczyły mu proces o łamanie ustawy Heimtückegesetz (ustawa przeciw złośliwemu oczernianiu). Sąd Specjalny w Braniewie skazał go na 2 lata więzieniaUlrich Fox Der Prozess gegen den Domkapitular Josef Steinki und vier weitere Priester im Jahre 1941 w: ZGAE 51 2005, s. 118. Karę odbywał w więzieniu w Sztumie. Tłem było donos o.