χειλος kheilos, χειλεος kheileos ‘warga, usta’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Rhinoceros bicornis .
Podział systematyczny Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek: Diceros bicornis – nosorożec czarny
Opisano również gatunki wymarłe: Diceros australis (Afryka; neogen). Diceros gabuniai (Azja; miocen). Diceros praecox (Afryka; pliocen). Diceros primaevus (Afryka; miocen).
Ekologia Jedyny współczesny gatunek tego rodzaju, nosorożec czarny, odżywia się bardziej różnorodnie od większego krewniaka, nosorożca białego. Preferuje wyższą roślinność, zwłaszcza liście zrywane giętką górną wargą, nie pogardza też owocami. Łatwo wytrzymuje niedobór wody może się obyć bez niej kilka dni, czerpiąc wodę ze spożywanego pokarmu, jak to czynią inne pustynne ssaki, np. oryks. Dzięki temu zamieszkuje tereny pustynne, choć zazwyczaj pustyń unika. W Parku Narodowym Etosha 86,5% epizodów spotkania nosorożca czarnego miało miejsce w 16,5 powierzchni parku leżącego poniżej 10 km od wody, tylko zaś 1% dalej niż 15 km. Gatunek nie unika terenów górskich, osiągając wysokość 2900 m nad poziomem morza w Kenii.