W 1887 r. ukończył studia na Uniwersytecie Moskiewskim. Pod koniec lat 90. XIX wieku przeniósł się do guberni smoleńskiej w Rosji,. Opublikował następnie trzy prace na temat tamtejszej mikroflory. Później zamieszkał w Petersburgu. W latach 1895–1899 współredagował serię Fungi Rossiae Exsiccati. Organizował badania mikroflory guberni: kijowskiej, podolskiej, wołyńskiej i chersońskiej. Był zatrudniony w Ministerstwie Rolnictwa jako ekspert ds. chorób roślin oraz w stołecznym Ogrodzie Botanicznym. W latach 1903–1917 był redaktorem rocznika naukowego poświęconego chorobom roślin. W 1905 reprezentował swój kraj na Międzynarodowym Kongresie Botanicznym w Wiedniu. W 1907 zorganizował nowoczesne laboratorium mykologiczne przy Ministerstwie Rolnictwa. W tym samym roku wydał pierwszy i przez długi czas jedyny w Rosji podręcznik fitopatologii.

W 1921 uczestniczył w Międzynarodowym Kongresie Rolniczym w USA. Od 1923 był członkiem korespondentem Rosyjskiej Akademii Nauk. Był wieloletnim przedstawicielem Rosji przy Międzynarodowym Instytucie Rolniczym w Rzymie. Od 1923 założony przez niego instytut badawczy był nazywany jego imieniem (Laboratorium Mykologiczne i Fitopatologiczne im. Artura Jaczewskiego).