Antoniego na Mani w Łodzi.

Twórczość Prosper Szmurło, twierdził, że to on przyczynił się do ujawnienia talentu Grużewskiego, oferując mu papier i ołówki w trakcie transu, w 1919, kiedy to Grużewski miał być już wówczas cenionym medium. Do lat 20. XX w. Grużewski tworzył obrazy olejne i pastele, m.in. jedno-, dwu- i wielobarwne. W latach 1919–1926 namalował kilkaset prac. Zajmował się także okultyzmem. Malował obrazy o tematyce fantastycznej, w tym m.in. pt. „Wizja czyśćcowa”, „Wizja Wyspiańskiego” oraz portrety: „Autoportret”, „Leonardo da Vinci”, a także obrazy o tematyce religijnej: „Chrystus”, „Judasz”. Grużewski twierdził, że tworzył w transie hipnotycznym. Według obserwatorów malował w ciemności, w przyciemnieniu lub z zamkniętymi oczyma podczas wprowadzenia w trans, a obraz był w stanie namalować w ciągu około 8-15 min., choć niektóre z jego obrazów malowane były podczas kilku nawet godzinnych sesji. Według Norberta Okołowicza poza stanem transu jego umiejętności artystyczne miały być znikome. Według Szmurły, artysta potrafił tłumaczyć znaczenie swoich obrazów podczas sesji, po której zapominał, co i dlaczego malował oraz co mówił.