Po wybuchu II wojny światowej została pielęgniarką, by móc opiekować się rannymi żołnierzami. Na podstawie tych doświadczeń w 1942 powstała książka One Pair of Feet (Jedna para stóp). Przed zatrudnieniem się w szpitalu przez rok naprawiała silniki Rolls-Royce Spitfire do samolotów myśliwskich. Po wojnie zatrudniła się jako reporterka w lokalnej gazecie. Doświadczenia z tej pracy posłużyły do napisania kolejnej książki My Turn to Make the Tea (Moja kolej parzenia herbaty) (1951).
W 1951 wyszła za mąż za Amerykanina, Roya Strattona, oficera US-Marine, autora dwóch powieści kryminalnych. Zamieszkała z nim w Waszyngtonie. W 1953 roku przenieśli się do Cape Cod w stanie Massachusetts. Adoptowali dwie córki Prudence i Pamelę. Przez 20 lat prowadziła stałą rubrykę w tygodniku dla kobiet „Woman’s Own”. Kolejne jej powieści to: No More Meadows (Nigdy więcej łąk) (1953), The Winds of Heaven (Wiatry niebios) (1955), The Angel in the Corner (Anioł w rogu) (1956), Man Overboard (Człowiek za burtą) (1958), The Heart of London (Serce Londynu) (1961), Cobbler's Dream (Sen szewca) (1963;