od kwietnia 1840 był na tym samym stanowisku w 2. Dywizji. 14 sierpnia 1842 awansował do kapitana i od 18 września 1844 był dowódcą kompanii w 1. pułk piechoty. 31 marca 1846 przeniesiony do 5. pułku piechoty. Tam 21 marca 1848 został mianowany majorem i objął dowództwo 2. batalionu w 5. pułk Landwehry. 12 marca 1852 został dowódcą batalionu w 3. pułku piechoty. 22 marca 1853 awansowany na podpułkownika. 10 czerwca 1856 został mianowany dowódcą Twierdzy Wesel. W 1856 został awansowany do stopnia pułkownika, a 27 sierpnia 1857 mianowany dowódcą 37. pułku piechoty. 19 maja 1859 został przeniesiony do Gdańska. Otrzymał Order Czerwonego Orła III Klasy ze wstęgą. 31 marca 1859 awansowany na generała brygady. 3 czerwca 1860 otrzymał Order Orła Czerwonego II Klasy z liśćmi dębu. 13 maja 1861 został mianowany dowódcą 2. Brygady Piechoty, 9 stycznia 1864 przeniesiony do 10. Dywizji Cesarstwa Niemieciego. 25 czerwca 1864 został awansowany na generała dywizji i mianowany dyrektorem departamentu ekonomii wojskowej w Ministerstwie Wojny, a także przewodniczącym komisji egzaminacyjnej dla przyszłych urzędników i członkiem zarządu sierocińca wojskowego w Poczdamie.