Hans Theodor Leopold Dallmer, od 1871 von Dallmer (ur. 8 listopada 1827 w Braniewie, zm. 10 stycznia 1901 w Kötzschenbroda) – pruski generał porucznik (generalleutnant).

Życiorys Pochodzenie Leopold Dallmer był synem pruskiego rotmistrza Karla Friedricha Dallmera (1787–1867) i jego żony Emilie z domu Neumann (zm. 1882).

Kariera wojskowa Uczęszczał do szkół kadetów w Chełmie i w Berlinie. 4 lipca 1844 został mianowany na stopień podporucznika w 1. inspekcji inżynieryjnej armii pruskiej, a miesiąc później przeniesiony do 2. oddziału pionierów. Od października 1844 do czerwca 1846 kształcił się w Zjednoczonej Szkole Artylerii i Inżynierii, po ukończeniu trafił do 1. rezerwowej kompanii inżynieryjnej w Luksemburgu. W następnych latach służył z 3. i 1. inspekcji inżynieryjnej w Grudziądzu, Królewcu i Giżycku. Następnie ukończył akademię wojenną w stopniu pierwszego porucznika (premierleutnant), potem służył w Twierdzy Szczecin. W maju 1859 został mianowany kapitanem i dowódcą 3. kompanii 2. oddziału saperów. Podczas mobilizacji podczas wojny w Sardynii Dallmer służył w VII. Korpusie Armijnym. Po krótkim powrocie do Twierdzy Królewiec został przeniesiony 9 listopad 1860 do 2. inspekcji inżynieryjnej Twierdzy Nysa. Od 7 maja 1861 dowodził 22. pułkiem piechoty.