Stworzył wówczas ilustracje do publikacji Kurta Lücka Die deutschen Siedlungen im Cholmer und Lubliner Lande (Osadnictwo niemieckie na ziemi cholmerskiej i lubelskiej; Plauen 1931) i Singendes Volk – Volkslieder aus Kongreßpolen und Wolhynien (Lud śpiewający – pieśni ludowe z Kongresówki i Wołynia; Poznań 1935).

Następnie wyjechał do Monachium, gdzie założył studio artystyczne z oraz podjął studia na Akademii w Monachium, gdzie był uczniem . W 1936 został stypendystą uczelni oraz laureatem nagrody uczelnianej. W 1937 przebywał w domu swojego mistrza – Caspara, a następnie podjął studia u .

W 1942 rozpoczął służbę w Wehrmachcie i walczył na froncie wschodnim w Rosji. W 1945 został ranny oraz został jeńcem wojennym w niewoli amerykańskiej. Podczas swojej służby tworzył liczne szkice, w oparciu o które opublikował książkę „Ikony w armatnim dymie” (niem. Ikonen im Pulverrauch). Zawarł w niej teksty opatrzone 80 rysunkami, sporządzonymi w latach 1941–1944, nawiązującymi do tematyki wojennej. Po wyzwoleniu pracował u krewnych na wsi oraz dorabiał sobie malując dla żołnierzy amerykańskich, ozdabiając drewniane talerze motywami ludowymi, malując kwiaty, widoki zamków, podobizny przyjaciółek żołnierzy, którzy zamawiających obrazy.