Nornalupia megacephala – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny Harpalinae. Endemit Australii Zachodniej.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2003 roku przez Borisa Katajewa. Rozróżniany był już w XIX wieku przez Maximiliena Chaudoira, jednak autor ów nie dokonał jego formalnego opisu. Jako miejsce typowe Katajew wskazał W Gully Road w Parku Narodowym Walpole-Nornalup w Australii. Epitet gatunkowy wywodzi się z greki i oznacza „wielkogłowa”.
N. megacephala i N. impuncta to gatunki siostrzane i wikarianckie.
Morfologia Samce osiągają od 6,2 do 6,6 mm długości i od 2,4 do 2,6 mm szerokości, samice zaś od 6,4 do 7,6 mm długości i od 2,6 do 2,9 mm szerokości ciała. Kształt ciała jest wydłużony, wysklepiony. Ubarwienie jest ciemnobrązowe do niemal czarnego z rudobrązowymi wargą górną oraz krawędziami przedplecza i pokryw, a brązowymi: czułkami, głaszczkami i odnóżami. Wierzch ciała jest lśniący, ale bez połysku metalicznego.
Głowa jest bardzo duża, dłuższa od przedplecza, tylko niewiele węższa od niego i niemal tak samo wysoka jak ono. Punktowanie głowy ma zmienną grubość i rozległość, a poza nim jej powierzchnia jest izodiametrycznie mikrosiateczkowana. Oczy są bardzo małe i płaskie, niewiele większe niż u N.