Termin „gościnność” analizowany jest tutaj przede wszystkim w odniesieniu do myśli Jacques’a Derridy (wrogościnność) i Cezarego Wodzińskiego.
Recepcja Kinga Dunin, na łamach „Krytyki Politycznej” pochwaliła książkę za ciekawe rozpoznania, szczególnie jeśli chodzi o kwestię aporetycznej gościnności, a także za interesujące rozważania dotyczące takich tematów jak obcość, zagrożenie, bezpieczeństwo, zadomowienie w kontekście instytucjonalizacji codziennego życia i utopijnej wizji, jaką Europejczycy mają o Europie, nie omieszkała jednak zarzucić, że książka odwołuje się, poza nielicznymi wyjątkami, do myśli europejskich filozofów i nie znajduje przestrzeni dla rozpoznań spoza naszego kręgu kulturowego.
Podobnie w kwestii kategorii gościnności i sąsiadowania wypowiadała się w „Polityce” Renata Lis, doceniając fragmenty poświęcone utopijnej wizji domu oraz napięcie między kategoriami „goszczenia” i „panoszenia się na terytorium uznanym za swoje”.
Na łamach "Nowego Napisu" Łucja Maria Ślisz zestawia tę książkę z „Zagrodą zębów” tego samego autora, z kolei Ilona Siwak w „Ruchu Literackim” jako punkty odniesienia wskazuje „Poniewczasie” i „Cudze słowa”, dostrzegając w "Tratwie Odysa" kontynuację rozpoznań z literackiej twórczości autora.