Odwłok ma pięć widocznych na spodzie sternitów (wentrytów), z których dwa pierwsze są częściowo zespolone, ale z dobrze zaznaczonym szwem. Płytki zabiodrowe na pierwszym wentrycie są od zewnątrz niepełne. Wentryt piąty jest tak długi jak te od drugiego do czwartego razem wzięte. Genitalia samca mają symetryczny tegmen, zredukowane do postaci prętowatej paramery, krótki płat środkowy edeagusa oraz zredukowane do postaci guzka lub beleczki na błonie spiculum gastrale. Genitalia samicy mają niezesklerotyzowaną spermatekę oraz długie gonokoksyty, z których każdy ma na szczycie wydatny stylik z parą szczecinek.
Ekologia i występowanie Przedstawiciele rodzaju naturalnie zamieszkują Afrykę, Azję Wschodnią, Południową i Południowo-Wschodnią, Nową Gwineę i Australię. Ponadto niektóre gatunki introdukowano w Mikronezji, na Hawajach i w Kalifornii. Mimo szerokiego rozprzestrzenienia rodzaju poszczególne gatunki często mają dość ograniczone zasięgi. W Chinach stwierdzono występowanie 20 gatunków, a w Australii 16.
Zarówno larwy, jak i owady dorosłe są drapieżnikami żerującymi na czerwcach (kokcydofagi), preferującymi przedstawicieli tarcznikowatych.