William Jackson Hooker (ur. 6 lipca 1785 w Norwich, zm. 2 sierpnia 1865 w Kew w hrabstwie Surrey) – angielski botanik i mykolog. Był pierwszym dyrektorem Królewskich Ogrodów Botanicznych (Kew Gardens) niedaleko Londynu. Znacznie poszerzył wiedzę o paprociach, glonach, porostach i grzybach, a także o roślinach wyższych.
W 1805 roku przypadkowo odkrył rzadki gatunek mchu Buxbaumia aphylla, a odkrycie to potwierdził znany botanik Dawson Turner. To spowodowało, że zainteresował się botaniką i już w wieku 21 lat został członkiem Towarzystwa Linneuszowskiego w Londynie. W 1809 r. po ukończeniu szkoły Norwich Grammar School odbył podróż do Islandii, na co pozwoliła mu odziedziczona fortuna, podobnie jak następnie na sfinansowanie studiów w Anglii. W latach 1814–1815 odbył podróż do Francji, Szwajcarii i Włoch. Podczas tych podróży zapoznał się z czołowymi botanikami Europy. W 1815 r. ożenił się z córką Dawsona Turnera. W 1820 r., dzięki poparciu Josepha Banksa, został wykładowcą botaniki na Uniwersytecie Glasgow i pracował tu do 1841 r.