Eduard von Behrens (ur. w maju 1877 w Nowym Dworze Mazowieckim, zm. 11 stycznia 1940 w Bydgoszczy) – rosyjski konsul generalny, niemiecki przedstawiciel dyplomatyczny, działacz mniejszości niemieckiej w Polsce, współzałożyciel Deutscher Volksverband in Polen, wydawca „Lodzer Freie Presse”.
Życiorys Behrens był synem pastora – Ludwika Behrensa i Aurelii z domu Helbing. Był absolwentem Gimnazjum Rosyjskiego w Warszawie, następnie ukończył w Petersburgu, a następnie ukończył studia na Uniwersytecie w Petersburgu z zakresu historii, archeologii i języków wschodnich, uzyskując tytuł doktora. Od 1905 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego, początkowo jako referent, sekretarz, a następnie jako wicekonsul i konsul generalny przez okres 3 lat. Jako pracownik konsularny przebywał w Szanghaju, Turkiestanie i Mandżurii.
Podczas I wojny światowej pracował w Departamencie prasowym jako tłumacz. Po rewolucji bolszewickiej zamieszkał w Warszawie, początkowo pracując jako referent do spraw Kościoła Ewangelickiego w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w okresie rządów J. Moraczewskiego oraz dyrektor agendy Zgromadzenia Kupców Polskich w Warszawie.