thumb|Grób płk. Stefana Liszko Stefan Juliusz Marian Liszko (ur. 27 sierpnia 1892 w Szlasach, zm. 24 stycznia 1991 w Warszawie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 27 sierpnia 1892 we wsi Szlasy, w ówczesnym powiecie makowskim guberni łomżyńskiej, w rodzinie Juliusza i Wandy z Uszyńskich. Ukończył sześć klas gimnazjum i dwa lata szkoły agronomicznej. W 1911 wyjechał do Królestwa Galicji i Lodomerii, a następnie do Nowego Jorku, gdzie poza pracą zarobkową zajmował się organizacją drużyn bojowych „Sokoła”. Działał również w Polskich Drużynach Strzeleckich i Polskiej Partii Socjalistycznej.
Od 10 sierpnia 1914 służył w Legionach Polskich, jako żołnierz 2 szwadronu kawalerii, a później 2 pułku ułanów. Uczestniczył w stopniu kaprala 13 czerwca 1915 w słynnej szarży pod Rokitną, za którą został później odznaczony Orderem Virtuti Militari. 6 kwietnia 1917 został wymieniony jako wachmistrz 2 pułku ułanów, uprawniony do noszenia Krzyża Wojskowego Karola. W tym samym roku został przeniesiony do szwadronu karabinów maszynowych. Internowany po kryzysie przysięgowym w Dufalva i Synowódzku. W sierpniu 1918 został zwolniony z obozu jako obywatel Królestwa Polskiego.