Po rocznej służbie wojskowej, jesienią 1943 został pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od września 1944 ponownie służył w wojsku, był referentem prasowym 1 Dywizji Pancernej, wydawał tam tygodnik „Defilada”. Od 1946 poza „Defiladą” wydawał miesięcznik „Salamandra”.
1947–1958 W 1947 powrócił do Wielkiej Brytanii, gdzie zamieszkał z żoną i dziećmi. Został nieformalnym redaktorem naczelnym „Myśli Polskiej” (formalnie kierował nią Tadeusz Bielecki), pisał także do tygodnika „Życie” i „Dziennika Polskiego”. W tym ostatnim piśmie przez pewien czas kierował także działem politycznym. Współpracował także z Rozgłośnią Polska Radia Wolna Europa, Głosem Ameryki. W 1954 został przedstawicielem Stronnictwa Narodowego w Tymczasowej Radzie Jedności Narodowej. Kierował też biurem informacji Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego. Od 1947 był członkiem Centralnego Wydziału Wykonawczego SN. Był także prezesem Związku Dziennikarzy Polskich i sekretarzem Akcji Katolickiej. W 1954 otrzymał nagrodę literacką Stowarzyszenia Katolickiego „Veritas”.