1 maja 1937 wstąpiła do Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników. Wykorzystując autorytet spokrewnionej rodziny królewskiej prowadziła agitację na rzecz nazizmu w Wielkiej Brytanii i Grecji, jednak bez większego powodzenia. W trakcie II wojny światowej przebywała w Langenburgu, gdzie mieszkała aż do swojej śmierci w 1981.

Życie prywatne 20 kwietnia 1931 w Langenburgu w podwójnej, prawosławnej i luterańskiej ceremonii, wyszła za mąż za Gotfryda Hohenlohe-Langenburga (1897–1960), tytularnego dziedzicznego księcia, syna Ernesta II (1863–1950) i Aleksandry Koburg (1878–1942). Z małżeństwa pochodzi pięcioro dzieci:

Kraft Aleksander Ernest Ludwik Jerzy Emeryk (1935–2004) ⚭ 1) Karolina Aleksandra von Croÿ (ur. 1938), 2) Irmina Pospesch (ur. 1946) Beatrycze Alicja Maria Melita Leopoldyna (1936–1997), Jerzy Andrzej Henryk Wilhelm Herman (1938–2021) ⚭ Ludwika Paulina von Schonburg-Waldenburg, Ruprecht Zygmunt (1944–1978), Albrecht Wolfgang (1944–1992) ⚭ Maria Hildegarda Fischer.

Była matką chrzestną m.in. swojej bratanicy Anny Mountbatten-Windsor (ur. 1950).