W roku 1453 wzmiankowany był Mikołaj z Zagórzyc herbu Ostoja wraz z bratem Maciejem ze SzczodrowicB. Ulanowski, Zapiski herbowe krakowskie, Kraków 1885, s. 401..
Jan Długosz w Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis wymienił Zygmunta Zagórskiego, dziedzica Zagórzyc w parafii Więcławice (ok. 1470 r.)J. Długosz, Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis, t. II, Kraków 1864, s. 49..
thumb|160px|Wywód szlachectwa Zagórskich herbu Ostoja osiadłych na Litwie z 1835 r.
Majątki ziemskie należące do rodu Poniżej wymienione są ważniejsze dobra ziemskie należące do Zagórskich herbu Ostoja.
Zagórzyce, Budzisławice (wieś dziś nie istnieje, została wchłonięta przez Zagórzyce)T. Jurek (red.), Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, IH PAN, 2010–2019, Kraków, część I, s. 285–286 (hasło: Budzisławice)., Bachotek (Bochotek), GóryE. Sęczys, Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836–1861, Warszawa 2000, s. 801., BłędówSłownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 247., Potutorów, WołkowceUrzędnicy wołyńscy XIV–XVIII wieku, A. Gąsiorowski (red.), Kórnik 2007, s. 185–186., Kołodziejówka, PodborzeJ.S. Dunin Borkowski, Rocznik Szlachty Polskiej, Lwów 1881–1883, t. II, s. 744., Czerników Karski, GniazdowiceE.