Eugeniusz Edmund Majdrowicz (ur. 21 listopada 1856 w Krakowie, zm. 20 maja 1929 w Warszawie) – polski aktor i reżyser teatralny, śpiewak (baryton), reżyser opery i operetki, dyrektor teatrów prowincjonalnych.
Wczesne lata Uczył się w gimnazjum św. Anny w Krakowie. W młodości pobierał lekcje śpiewu m.in. u Wilhelma Troschela i Leopolda Matuszyńskiego.
Kariera aktorska W 1879 r. zaangażował się do teatru poznańskiego, początkowo jako chórzysta i tancerz a następnie jako aktor w dramatach i operach. Po okresie współpracy z zespołami prowincjonalnymi (m.in. Józefa Puchniewskiego i Julii Otrembowej) związał się z zespołem teatru w Łodzi (1883-1890), gdzie był śpiewakiem, a także reżyserem opery i operetki. Następnie powrócił do Poznania. Okazjonalnie występował również w warszawskich teatrach ogródkowych. Jako aktor występował w dramatach m.in. w roli Króla (Mazepa), Księdza Kordeckiego (Obrona Częstochowy), Burczyńskiego (Grube ryby), a jako śpiewak w operach i operetkach, m.in. w roli Janusza (Halka) i Stolnika (również Halka), Skołuba (Straszny dwór) i Agamemnona (Piękna Helena).