Józef Kubis (ur. 17 marca 1898 w Witkowie, zm. 25 września 1945 w Nowym Tomyślu) – polski urzędnik skarbowy, sierżant Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 17 marca 1898 w Witkowie, w powiecie gnieźnieńskim, w rodzinie Franciszka i Zofii z domu Przybyłła. Do 1912 uczył się w szkole powszechnej w rodzinnej miejscowości. Był uczestnikiem strajku szkolnego. 20 czerwca 1918 został wcielony do armii niemieckiej i przydzielony do 23 pułku artylerii ciężkiej w Poznaniu. Nie wziął udziału w walkach na froncie. 18 grudnia 1918 zdezerterował i wrócił do domu. 8 stycznia 1919 wstąpił jako ochotnik do 29 pułku strzelców kaniowskich i w jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami i bolszewikami. 18 czerwca 1920 wyróżnił się męstwem w walce o miasteczko Jazno, w trakcie której został ranny.

Po zwolnieniu z wojska pracował w Urzędzie Skarbowym w Szubinie na stanowisku zastępcy kierownika urzędu. W 1935 został przeniesiony do Urzędu Skarbowego w Kościanie na stanowisko podreferendarza, a w 1936 na stanowisko zastępcy naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Tomyślu.

Był żonaty, miał troje dzieci: Kazimierę Teresę (ur. 4 marca 1927), Janusza Jerzego (ur. 11 sierpnia 1931) i Tadeusza Romana (ur.