Zajął się działalnością jako dziennikarz śledczy, korzystając z pseudonimu Roland Gaucher. Pisał do gazet o profilu antykomunistycznym (m.in. „Auto-Journal” i „Minute”). Opublikował także kilkanaście książek o tematyce politycznej i historycznej, m.in. biografię Marcela Lefebvre’a i kilka książek dotyczących komunizmu. W połowie lat 50. działał we Francuskim Zgromadzeniu Narodowym Jean-Louisa Tixier-Vignancoura. W 1970 wstąpił do Frontu Narodowego, z którego przejściowo odszedł, by stworzyć efemeryczną Partię Nowych Sił. W 1979 powrócił do FN, pełnił funkcję redaktora naczelnego powiązanego z nim tygodnika „National-Hebdo” (1985–1993). W latach 1986–1987 był radnym Pikardii, a w latach 1992–1998 departamentu Franche-Comté. W 1987 został posłem do Parlamentu Europejskiego, gdzie zastąpił Dominique’a Chaboche i przystąpił do Europejskiej Prawicy. W 1993 opuścił partię po tym, jak ujawniono jego wojenną przeszłość i popadł w konflikt z Jean-Marie Le Penem, którego krytykiem pozostał do końca życia.

Przypisy

Kategoria:Francuscy dziennikarze Kategoria:Francuscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Francuscy pisarze Kategoria:Francuscy posłowie do Parlamentu Europejskiego II kadencji Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2007