Pełnomocnik Rządu do Spraw Reformy Zabezpieczenia Społecznego – jednostka organizacyjna Rządu, istniejąca w latach 1997–2000, mająca na celu przygotowania rozwiązań legislacyjnych w zakresie ubezpieczenia społecznego, zaopatrzenia społecznego i pomocy społecznej.

Powołanie Pełnomocnika Na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 1997 r. w sprawie Pełnomocnika Rządu do Spraw Reformy Zabezpieczenia Społecznego ustanowiono PełnomocnikaRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 lutego 1997 r. w sprawie Pełnomocnika Rządu do Spraw Reformy Zabezpieczenia Społecznego. .

Pełnomocnikiem był podsekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Zadania Pełnomocnika Do zadań Pełnomocnika należało: przygotowanie harmonogramu prac nad reformą zabezpieczenia społecznego, inicjowanie i koordynowanie prac związanych z przygotowaniem projektów aktów prawnych niezbędnych do wprowadzania reformy, opracowanie zasad funkcjonowania emerytalnego ubezpieczenia kapitałowego i systemów indywidualnego oszczędzania, symulacja kosztów przejścia do nowego systemu i określenie źródeł ich finansowania, koordynowanie współdziałania organów administracji rządowej realizujących zadania w zakresie objętym reformą zabezpieczenia społecznego oraz pomocy zagranicznej na rzecz reformy zabezpieczenia społecznego, dokonywanie analiz i ocen rozwiązań