Lotnictwo pasjonowało go od dziecka i już w okresie nauki gimnazjalnej w ramach przysposobienia wojskowego odbył kurs pilotażu we Lwowie-Skniłowie. Podczas ferii pomaturalnych otrzymał dyplom pilota i włączył się do zajęć lotniczych w Aeroklubie Krakowskim. O jego zapale i uzdolnieniach w tym kierunku mogą świadczyć wyniki sportowe: wyróżnił się w Zlocie Gwieździstym do Łodzi w 1935 roku, w VIII Locie Południowo-Zachodniej Polski im. Żwirki zajął drugie, a w IX – rozgrywanym w maju 1939 roku – trzecie miejsce na 21 startujących załóg, mając za nawigatora Wandę Wierzbicką. W 1935 roku, po zaliczeniu III roku studiów, uzyskał z Uniwersytetu roczny urlop i zgłosił się ochotniczo do Szkoły Podchorążych Pilotów Rezerwy w Dęblinie, by w roku 1936 uzyskać dyplom pilota wojskowego. Szkołę ukończył na 12 lokacie (na 60 osób), po jej ukończeniu jako kpr. pchor. rez. pil. dostał przydział do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie, gdzie służył w Eskadrze Treningowej, a następnie 22 Eskadrze Liniowej. W 1938 roku został mianowany podporucznikiem pilotem rezerwy.