Heinrich Kühle (ur. 8 lutego 1895 w Duderstadt, zm. 27 kwietnia 1966 w Münster) – niemiecki teolog katolicki, wykładowca teologii fundamentalnej i dogmatyki w Akademii Państwowej w Braniewie oraz na Uniwersytecie w Münster.

Życiorys W latach 1906–1913 uczęszczał do gimnazjum w rodzinnym mieście. Po ukończeniu studiował przez rok teologię, lecz wybuchła I wojna światowa i został powołany do wojska. Był oficerem artylerii. Na wojnie otrzymał postrzał w płuca, później do 2 września 1919 przebywał w niewoli. Po zwolnieniu kontynuował studia w Pradze, w Münster i w seminarium diecezjalnym w Hildesheim. 11 marca 1922 otrzymał święcenia kapłańskie w katedrze w HildesheimPreußische Allgemeine Zeitung / Das Ostpreußenblatt 10 März 1962. Dwa lata posługiwał w Hanowerze. W 1924 delegowany został na dalsze studia na Uniwersytecie w Münster, uwieńczone doktoratem z filozofii w 1926. Promotorem pracy dyplomowej „Der Ethische Güterbegriff im System des Aristoteles und Kant. Eine Voruntersuchung zur Begründung der Ethik“ był prof. Max Ettlinger. W 1931 obronił drugi doktorat, z teologii, na tej samej uczelni, na podstawie pracy „Die Entfaltung des Gottesbegriffs zum Begriff des höchsten Gutes nach Albert dem Großen“. 22 sierpnia 1932, również w Münster, uzyskał habilitację, która pozwoliła mu na pracę naukową.