Taksonomia Rodzaj ten wprowadził w 1897 roku Julius Weise. W 1901 roku Weise zaproponował dla niego nową nazwę, Scotoscymnus, błędnie sądząc, że poprzednia stanowi homonim wprowadzonej w 1892 roku przez Thomasa Blackburna nazwy Scymnomorpha. W 1962 roku Robert Pope wyznaczył Scymnomorphus rotundatus gatunkiem typowym omawianego rodzaju. W 1985 roku Helmut Fürsch zsynonimizował ze Scymnomorphus rodzaj Sukunahikona wprowadzony w 1960 roku przez Hiroyukiego Kamiyę, a w 2012 roku Hermes Escalona i Adam Ślipiński zsynonimizowali z nim rodzaje Orculus i Hikonasukuna; ten pierwszy opisany w 1931 roku przez Alberta Sicarda, a ten drugi w 1967 roku przez Hiroyukiego Sasajiego.
Do rodzaju tego należą 42 opisane gatunki:
Od 1960 roku do pierwszej dekady XXI wieku rodzaj tan klasyfikowano w plemieniu Sukunahikonini. W 2012 roku Hermes Escalona i Adam Ślipiński na podstawie wyników analiz filogenetycznych zrezygnowali z wyróżniania tego plemienia, a rodzaj Scymnomorphus umieścili wśród Microweiseini w obrębie podrodziny Microweiseinae. Według wyników tychże analiz Scymnomorphus zajmuje pozycję siostrzaną względem rodzaju Pharellus, tworząc z nim klad siostrzany dla rodzaju Paraphellus.
Przypisy
Kategoria:Biedronkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1897 roku