Tadeusz Biskupski awansował kolejno na urzędnika wojskowego, zastępcę naczelnika pociągu, zastępcę dowódcy i dowódcę sanitarnego transportu konnego przewożącego rannych i zatrutych gazami bojowymi z pierwszej linii walk do szpitala. Współpracował ze szpitalem polowym znajdującym się przy stacji kolejowej w Zalesiu, kierowanym przez córkę Lwa Tołstoja, .
25 listopada 1917 Tadeusz Biskupski został wzięty do niewoli niemieckiej. Przebywał w obozach dla oficerów w Kownie, Stralsundzie, na wyspie Bornholm i w Neustadt in Holstein. Zwolniony w maju 1918, powrócił do Warszawy.
Dwudziestolecie międzywojenne 18 grudnia 1918 zgłosił się jako ochotnik do Wojska Polskiego, pracował w Zarządzie Składów Artylerii w Cytadeli Warszawskiej. 25 października 1920 roku Tadeusz Biskupski został Kierownikiem Laboratorium Kapsli i Kapiszonów w Cytadeli. Dotychczas był pracownikiem cywilnym, urzędnikiem wojskowym, lecz 1 grudnia 1920 roku otrzymał stopień majora przysługujący na tym stanowisku. W maju 1921 roku został Kierownikiem Wytwórni Kapsli i Kapiszonów w Toruniu, następnie był kierownikiem w toruńskiej Wytwórni Amunicji i Warsztatach Amunicyjnych. W grudniu 1925 roku objął stanowisko inspektora Inspekcji Technicznej Artylerii. 31 grudnia 1930 r. przeniesiono go w stan spoczynku.