thumb|Przykładowe nagranie beatboxu thumb|Biz Markie podczas występu w klubie w Kopenhadze, 2007 Beatbox – technika wokalna polegająca na naśladowaniu dźwięków instrumentów perkusyjnych, scratchu oraz innych instrumentów za pomocą aparatu mowy (usta, język, krtań, gardło i przepona). Współcześnie beatbox jest kojarzony głównie z kulturą hip-hopową, choć znajduje zastosowanie również w innych gatunkach muzycznych.
Początki i inspiracje Początki beatboxu w formie zbliżonej do współczesnej datuje się na lata 80. XX wieku. W uboższych dzielnicach amerykańskich miast pojawiały się wówczas zespoły a cappella, które wzbogacały wokal rytmicznymi dźwiękami generowanymi ustami.
Za jednego z prekursorów technik beatboxowych uznaje się jazzmana Louisa Armstronga. Podczas nagrywania utworu „Heebie Jeebies” zapomniał on tekstu i zastąpił go rytmicznymi sylabami, co przyczyniło się do popularyzacji scatu. Technikę tę rozwijali później m.in. Ella Fitzgerald oraz Scatman John. Wielu współczesnych beatboxerów wykorzystuje elementy scatu w swojej twórczości.
Współcześni prekursorzy Rozwój współczesnego beatboxu ukształtowali amerykańscy artyści hip-hopowi. Do kluczowych postaci wczesnej sceny należą: