Alem, Reeps One oraz Skiller.
Dźwięki podstawowe Trzon beatboxu stanowią dźwięki naśladujące elementy zestawu perkusyjnego. Z tego względu technika ta bywa nazywana perkusją wokalną (ang. vocal percussion). Za podstawę uznaje się trzy dźwięki: stopę (ang. kick drum), werbel (ang. snare drum), hi-hat.
Częstym zabiegiem jest wypełnianie przestrzeni między uderzeniami stopy i werbla dźwiękami hi-hatu, co stwarza iluzję jednoczesnego brzmienia wielu instrumentów. Zaawansowani artyści nakładają na warstwę rytmiczną linię melodyczną (np. nucenie przez nos) lub śpiew gardłowy (inspirowany tuwińskim stylem Chöömej).
Scratche wokalne Istotnym elementem beatboxu jest imitowanie gramofonowych scratchy. Pionierem tej techniki był Scratch (znany jako „The Human Turntable”) z grupy The Roots. Rozwinięcie tych metod nastąpiło m.in. dzięki francuskiej formacji Saïan Supa Crew, która wprowadzała zaawansowane techniki, takie jak wokalny odpowiednik „crab scratch”.