zachowała się również dekoracje na drugim piętrze kamienicy nr 41. W 1846 roku kamienica nr 40 została poddana gruntownej przebudowy, zmieniono wówczas m.in. układ wnętrz i klatkę schodową. W 1888 roku tylna część oficyny kamienicy nr 41 została przebudowana na potrzeby zakładów drukarskich a w 1896 roku nadbudowano kondygnację oficyny i zmieniono stromy dwuspadowy dach na jednospadowy. W tym okresie obie kamienice zostały połączone, a w 1897 roku przebudowano cały parter i klatkę schodową w części wschodniej połączonej kamienicy. W 1911 roku we wschodniej oficynie zainstalowano zewnętrzną windę.
Na przełomie lat 70. i 80. zmieniono numerację kamienic z 40/41 na 39.
Opis architektoniczny Kamienica nr 39 powstała z połączenia dwóch kamienic: wschodniej trzykondygnacyjnej nr 41 i zachodniej czterokondygnacyjnej nr 40. Podział na dwie kamienice zachowany został w elewacji frontowej.