Pałac w Kazimierzu Biskupim – pałac o wyglądzie klasycystycznym, istniejący w latach 1912–1965Praca zbiorowa pod redakcją Zbigniewa Chodyły, Dzieje Kazimierza Biskupiego, wyd. 2, Konin: Wydawnictwo „Aspeks”, 2001, s. 206, 250, 275, ISBN 83-88349-03-1.Jerzy Jaworski, Blizny, wyd. 1, Marki, wydano nakładem autora, 2018, s. 95-115, ., należący niegdyś do rodziny Mańkowskich w Kazimierzu Biskupim.

Historia Pałac oddano do użytku w 1912 roku. Miał czterdzieści cztery pomieszczenia, w tym sypialnie dla mieszkańców i gości, dwa salony, kaplicę (co piątek miejscowy proboszcz odprawiał w niej mszę świętą), bibliotekę, duży hol, jadalnię dla około trzydziestu osób, ubieralnie, łazienki, gabinet i sekretariat właściciela, obszerny strych z dwoma dużymi zbiornikami na wodę, kuchnię, zmywalnię naczyń, trzy duże spiżarnie, stołówkę dla służby, pralnię, szwalnię, sanitariat i kotłownię. Obok pałacu znajdował się duży park, ogród, studnia artezyjska, stajnia, prywatna elektrownia, kort tenisowy z asfaltową nawierzchnią oraz stary dwór (właściwie był to dom po farbiarzu z końca XVIII lub początku XIX wieku).