Konidia tworzą się na pęczkach krótkich konidioforów wystających przez aparaty szparkowe. Są bezbarwne, wrzecionowate do nitkowatych, bardzo zróżnicowanej wielkości, zwykle 15–33 × 2–3 µm, czasem do 45 µm długości.
Ustilospory zimują w zakażonych szczątkach roślin w glebie i kiełkują, głównie wiosną, infekując liście w nowym sezonie. Konidia są przenoszone przez wiatr i deszcz i przyczyniają się do rozprzestrzeniania patogenu przez cały sezon wegetacyjny. Porażone rośliny często mają nieco mniejsze liście i tworzą mniej kwiatów niż zdrowe. Chociaż porażenie tym patogenem nie jest systemiczne, plamy występują prawie na każdym liściu rośliny, a choroba utrzymuje się na niewielkim obszarze rok po roku.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie Entyloma ficariae w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie oraz na Nowej Zelandii. Jest wąskim oligofagiem pasożytującym na niektórych gatunkach roślin z rodziny jaskrowatych. W Polsce podano wiele stanowisk tego gatunku na ziarnopłonie wiosennym (Ficaria verna), jaskrze rozłogowym (Ranunculus repens) i jaskrze jadowitym (Ranunculus sceleratus). W innych krajach podano wystąpienie Entyloma ficariae na wielu innych gatunkach jaskrów (Ranunculus), a czasami także na gatunkach zawilców (Anemone) i rutewek (Thalictrum).
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Płaskosze