Od 1949 działał w Ludowym Ruchu Republikańskim, z jego listy zasiadał w Zgromadzeniu Narodowym w latach 1956–1962. Był także m.in. radnym departamentu Mozela (1958–1964, 1976–1994) i merem Rohrbach-lès-Bitche (1977–2001). Od lat 60. działał w Centrum Demokracji i Rozwoju (potem Centrum Demokratów Społecznych), wraz z tymi partiami wchodząc w skład federacyjnej Unii na rzecz Demokracji Francuskiej. W latach 1973–1997 ponownie w krajowym parlamencie, zasiadał również w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy i Zgromadzeniu Parlamentarnym Unii Zachodnioeuropejskiej. W 1979 wybrany posłem do Parlamentu Europejskiego, zajmował stanowisko sekretarza generalnego Europejskiej Partii Ludowej w latach 1976–1983. W 1986 był kandydatem na ministra delegowanego ds. europejskich w rządzie Jacques’a Chiraca, jednak wobec niechęci do jego osoby w szeregach partyjnych stanowisko to otrzymał ostatecznie Bernard Bosson. Pod koniec życia został członkiem Nowego Centrum.

Był żonaty z farmaceutką Marie Undreiner, miał dwoje dzieci.

Przypisy