Na rozkaz Grigorija Potiomkina w 1790 roku zbudowano sztuczną wyspę „bateryjną” (obecnie nosi ona nazwę Wyspy Pierwszomajowej – ) w limanie Dniepru i Bohu, aby – oprócz twierdzy Kinburn – uzyskać możliwość kontrolowania przepływu statków w rejonie ujścia Dniepru oraz przeciwdziałania – przy użyciu zlokalizowanej tam artylerii – atakom osmańskim, zagrażającym Chersoniowi, Mikołajowowi i Oczakowowi.
Bitwa pod Kinburnem (1855) thumb|Ostrzał twierdzy Kinburn z francuskich okrętów pancernych (1855 r.) W połowie XIX wieku twierdzę rozbudowano do kwadratowego fortu z narożnymi basztami, baterią i okrągłą fosą, wyposażono w 62 działa i powiększono obsadę do 1400 żołnierzy. W październiku 1855 roku, podczas wojny krymskiej, doszło do bitwy o twierdzę. 15 października 4000 żołnierzy wojsk angielskich i francuskich wylądowało na półwyspie i odcięło fort od strony lądu, podczas gdy flota anglo-francuska dowodzona przez Edmunda Lyonsa na HMS Agamemnon bombardowała fort. Po krótkim oporze garnizon fortu poddał się 17 października 1855 roku.