jego matką była Ewa ze Szmidtów (1869–1958). Naukę początkowo odbywał w trybie eksternistycznym w domu rodzinnym. W 1904 r. zdał egzamin do IV klasy gimnazjum Walkera w Kijowie. W gimnazjum działał w tajnych organizacjach niepodległościowych: w Polskiej Macierzy Szkolnej, w Organizacji Młodzieży Narodowej i w Związku Młodzieży Polskiej (ZET). Był przewodniczącym szkolnego koła ZET-u. W 1910 r., już po ukończeniu gimnazjum, w związku z powikłaniami po przebytym zapaleniu płuc, wyjechał na kurację do Arcachon na atlantyckim wybrzeżu Francji. Podczas tego pobytu poznał osobiście i zafascynował się postacią Gabriele D’Annunzio. Udał się także w podróż do Hiszpanii, a w styczniu 1911 r. uczestniczył w zjeździe członków ZET-u w Paryżu.

Po powrocie z zagranicy, w 1911 r. rozpoczął studia na Uniwersytecie Kijowskim na wydziale prawa. Studia ukończył w 1916 r. W czasie studiów kontynuował ożywioną działalność w konspiracyjnych organizacjach niepodległościowych, był m.in. prezesem tajnej organizacji „Polonia”, pozostającej pod wpływami Narodowej Demokracji (ND). Był delegatem „Polonii” na zjazdy w Moskwie, Petersburgu i w Warszawie. Podczas zjazdu w Warszawie spotkał się po raz pierwszy z Romanem Dmowskim.