Wskazania: zakażenia skóry, aparatu ochronnego oka, uszu (zwłaszcza wywołane przez gronkowce np. czyraczność, liszajec zakaźny); przygotowanie do zabiegu chirurgicznego na jelicie.
Przeciwwskazania: nadwrażliwość na neomycynę; jednoczesne stosowanie innych leków oto-, nefro- i neurotoksycznych; stany predysponujące do zwiększonego wchłaniania leku (oparzenia dużej powierzchni skóry, masywne owrzodzenia); niewydolność nerek, miastenia, parkinsonizm.
Nie zaleca się długotrwałej terapii ze względu na możliwe działanie alergizujące (osutka), selekcję szczepów opornych i toksyczność leku.
Historia Neomycynę odkrył w 1949 roku mikrobiolog Selman Waksman i jego student Hubert Lechevalier. Do lecznictwa wprowadzona w 1952 roku przez firmę farmaceutyczną Lundbeck.
Przypisy
Bibliografia
Company history: 1945-1960 encyclopedia.com indeks.mp.pl
Kategoria:Antybiotyki aminoglikozydowe Kategoria:Aminoalkohole Kategoria:Związki policykliczne Kategoria:Poliaminy Kategoria:ATC-A01 Kategoria:ATC-A07 Kategoria:ATC-B05 Kategoria:ATC-D06 Kategoria:ATC-J01 Kategoria:ATC-R02 Kategoria:ATC-S01 Kategoria:ATC-S02 Kategoria:ATC-S03