W zależności od dostawcy infrastruktury telekomunikacyjnej i strategii przyjętej przez operatora stosuje się jedno z podanych poniżej rozwiązań: Zdefiniowane są pary HLR-ów, z czego jeden (HLR1) przechowuje dane o swoich abonentach (1) i jednocześnie bierze udział w obsłudze operacji z nimi związanych, a drugi (HLR2) przechowuje dane pierwszego (1') sam nie biorąc udziału w obsłudze połączeń, w każdej chwili może przejąć na siebie rolę tego "aktywnego". Automatycznie, ze zdefiniowaną częstotliwością dane z HLR1 są przesyłane do HLR2 w celu uaktualnienia ich w tym drugim elemencie.Plik:HLRRedundancyFirstCase.svg Zdefiniowane są pary HLR-ów. HLR1 przechowuje dane o swoich abonentach (1) oraz o abonentach drugiego HLR2 (2'), obsługuje jednak zapytania związane tylko ze swoimi abonentami. Analogiczna sytuacja jest w przypadku drugiego z HLR. Każdy z HLR obsługuje liczbę abonentów zdefiniowaną poniżej jego potencjalnych możliwości, tak aby w razie awarii drugiego móc przejąć obsługę zarejestrowanych w nim użytkowników.