Rurki w tramie zbudowane z delikatnych, bardzo cienkościennych strzępek równej grubości, wzdłużnie z sobą splecionych, o średnicy 1,9–2,9(–3,1) (n = 143/11). Subhymenium niewyraźne. Brak cystydó lub cystydioli. Hymenium zbudowane z dość zwartej palisady komórek. Podstawki maczugowate, o zmiennie zwężającej się, ale nie głęboko ukorzenionej podstawie, ze sprzążką bazalną i czterema sterygmami, 11–19 × 4–5(–6) µm (n = 25/8). W strzępkach występują oleiste, niepozorne gutule. Bazydiospory regularnie elipsoidalne lub szeroko jajowate, z lekko zaokrągloną stroną brzuszną, zwykle z jedną małą gutulą i błoniastą, amyloidalną ścianą. Rozmiary bazydiospor w materiale europejskim: (2,7–)2,9–3,7(–4) x (1,9–)2,1–2,8(–3) µm, L = 3,16, W = 2,47, Q = 1,20-1,39 (n = 360/12).
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie woszczyneczki postrzępionej w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie, Azji i na Nowej Zelandii. W Polsce do 2003 r. jedyne jej stanowisko, ale bez określenia miejsca, podali Leif Ryvarden i Robert Lee Gilbertson w 1993 r.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje na martwym drewnie drzew liściastych, rzadziej iglastych.
Przypisy
Kategoria:Amylocorticiaceae Kategoria:Mykobiota Polski