Działał na rzecz scalenia linii kolejowej Dukszty – Opsa – Druja.

Pozostała działalność Działał także społecznie – był sędzią honorowym sądu okręgowego w Dźwińsku, w Witebsku, a także w Wilnie. Był deputowanym oraz przewodniczącym (1901–1911) Ziemstwa Dyneburskiego (Dźwińskiego). Był członkiem, członkiem honorowym oraz prezesem (od 1907) Towarzystwa Rolniczego w Witebsku i od 1901 jego delegatem z guberni witebskiej na wystawę rolniczą w Mińsku. W latach 1902–1903 należał do dźwińskiego komitetu powiatowego. W 1905 został członkiem Komitetu Gubernialnego Witebskiego, w ramach którego należał również rady nadzwyczajnej do spraw potrzeb i reformy produkcji rolnej. Był w latach 1902–1919 członkiem poszerzonej rady nadzorczej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń Rolnych w Mińsku. Od 1912 był prezesem Rady Towarzystwa Wzajemnego Kredytu Ziemian w Witebsku. W 1918 został członkiem Samoobrony Litwy i Białorusi.

W Wilnie był członkiem zarządu Towarzystwa Dobroczynności, wiceprezesem oraz prezesem (1939–1940) Banku Ziemskiego oraz Polskiej Macierzy Szkolnej (od 1922), prezesem Zjednoczenia Byłych Studentów Uniwersytetu Dorpackiego i Związku Ziemian Inflantczyków. Od 1933 był członkiem zarządu wileńskiego Stowarzyszenia im.