W 1730 roku budynek został rozbudowany, dodana została loggia i inne udogodnienia. Koszty pokrył biskup Paul Alphéran de Bussan. Z powodu sporu między diecezją a Zakonem pierwsza kondygnacja pałacu pozostawała niedokończona aż do XX wieku, kiedy została ukończona za episkopatu arcybiskupa Mikiela Gonziego. Te ostatnie prace podjął architekt Vincenzo Bonello.
Pod koniec lat 70. XX wieku kuria przeniosła się z pałacu do pomieszczeń w Florianie, również AAM zostało tam przeniesione. Mikiel Gonzi był ostatnim arcybiskupem, który faktycznie mieszkał w pałacu, ale dziś budynek jest nadal używany przez archidiecezję, mieści się w nim Trybunał Sądowy.
Budynek i jego przyległości przeszły w roku 2019 prace konserwatorskie sfinansowane przez Archidiecezję; niekiedy, przy specjalnych okazjach jest otwarty dla publiczności.
Opis W pałacu znajduje się oratorium poświęcone Świętemu Józefowi. Ma również podziemne cysterny wodne, naturalne źródło i ogród, przy czym ten ostatni to największy ogród na terenie mieszkalnym w Valletcie. W ogrodzie tym znajdują się drzewa cytrusowe i XVII-wieczna fontanna.
W pałacu znajduje się kolekcja obrazów i rzeźb, w tym portret Alphérana de Bussan autorstwa Francesco Zahry.
Zobacz też Pałac biskupi w Birgu Pałac arcybiskupi w Mdinie
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Architektura Valletty Kategoria:Pałace na Malcie