16 stycznia 1919 został przeniesiony do Pułku Piechoty Ziemi Bocheńskiej w Bochni (późniejszego 15 Pułk Piechoty), w którym pełnił obowiązki II adiutanta. 13 marca tego roku jako adiutant I batalionu 15 pp majora Józefa Wolfa wyruszył na odsiecz Lwowa. Wziął udział we wszystkich walkach 15 pp z Ukraińcami, a później bolszewikami. W 1919 pod Dołhomościskami został kontuzjowany. Wyróżnił się męstwem 4 i 5 sierpnia 1920 dowodząc 9. kompanią w boju pod wsią Piszcza oraz 20 sierpnia pod Nasielskiem i 5 września w bitwie pod Stepankowicami. 4 grudnia 1920 Naczelny Wódz Józef Piłsudski udekorował go Orderem Virtuti Militari.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w macierzystym pułku, który stacjonował w Dęblinie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2236. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1930 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do 29 Baonu Odwodowego w Suwałkach na stanowisko dowódcy kompanii. W marcu 1931 został przeniesiony z KOP do 55 Pułku Piechoty w Lesznie. Z dniem 1 października 1932 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, a z dniem 31 maja 1933 przeniesiony w stan spoczynku.