W 1958 uzyskał stopień magistra wychowania fizycznego, a w 1985 także stopień doktora nauk wychowania fizycznego, w oparciu o pracę „Badania nad rozwojem i ćwiczeniem koordynacji równoważnej” (promotor: Eugeniusz Geblewicz). Zainteresowania naukowe Kocjasza koncentrowały się na ćwiczeniach koordynacji równoważnej. Opublikował kilkadziesiąt artykułów oraz kilka opracowań książkowych.

Kocjasz ponadto był racjonalizatorem i autorem patentów 116 przyrządów gimnastycznych, trenerem gimnastyki sportowej w CWKS i w stołecznym Klubie Sportowym „Ogniwo” oraz AZS AWF. Pracował również z dziećmi i młodzieżą w warszawskim Pałacu Młodzieży oraz z dorosłymi w TKKF. Współpracował także z kadrą olimpijską w ośrodkach przygotowań olimpijskich oraz był sędzią państwowym w gimnastyce sportowej. Należał do Zarządu Polskiego Związku Gimnastycznego.

Został pochowany na Cmentarzu Północnym w Warszawie.

Publikacje „Atlas ćwiczeń fizycznych” (1971), „Atlas przyborów, przyrządów i urządzeń terenowych dla potrzeb wychowania fizycznego i sportu” (1984), „Przewodnik ćwiczeń gimnastycznych od A do Z” (1984).

Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złota Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”.

Przypisy