mały| Banan zawiera naturalnie występujący materiał radioaktywny w postaci potasu-40. Bananowy ekwiwalent (, BED) – nieformalna jednostka miary promieniowania jonizującego, mająca służyć jako przykład edukacyjny, pozwalający porównać daną dawkę radioaktywności z dawką, na którą jest się narażonym, jedząc jednego banana. Banany zawierają naturalnie występujące izotopy radioaktywne, zwłaszcza potas-40 (40K). Jeden BED szacuje się jako wielkość zbliżoną do 10-7 siwerta (0,1 μSv). Potas z żywności jest wydalany z moczem i nie kumuluje się w organizmiePaul Frame, General Information About K-40, Oak Ridge Associated Universities. Accessed 6 October 2021., toteż BED ma znaczenie wyłącznie edukacyjne i nie jest formalnie przyjętym pomiarem promieniowania.

Historia Autorstwo terminu jest niepewne, aczkolwiek wczesną wzmiankę można znaleźć na liście mailingowej RadSafe dotyczącej bezpieczeństwa jądrowego w 1995 roku, gdzie Gary Mansfield z Lawrence Livermore National Laboratory wspominał, że odkrył przydatność BED jako „bardzo użytecznego przy wyjaśnianiu pojęcia nieskończenie małej dawki (i nieskończenie małego ryzyka) społeczeństwu”Lista mailingowa RadSafe: oryginalny post oraz wątek.