Uczeni dekolonialni określają to ciągłe dziedzictwo kolonializmu jako "kolonialność" ().
Źródła i rozwój W obu Amerykach dekolonizacja wiedzy sięga do początków kolonializmu, czyli do 1492. Pojawienie się dekolonizacji wiedzy jako problemu akademickiego jest raczej nowym zjawiskiem. Według Enrique Dussel temat epistemologicznej dekolonizacji wywodzi się od grupy myślicieli latynoamerykańskich. Chociaż pojęcie dekolonizacji wiedzy w dyskursie akademickim istnieje od lat 70. XX wieku, Walter Mignolo twierdzi, że dopiero praca peruwiańskiego socjologa Anibala Quijano „wyraźnie powiązała kolonialność władzy w sferach politycznych i ekonomicznych z kolonialnością wiedzy”. Dussel twierdzi, że dekolonizacja epistemologiczna jest zorganizowana wokół pojęć kolonialności władzy i transmodernizmu i wywodzi się z myśli José Carlosa Mariátegui, Frantza Fanona i Immanuela Wallersteina.