naukowo-technicznej, opracowywanie norm w myśl ustawy z 1949 r. o utworzeniu Polskiego Komitetu Normalizacyjnego oraz o polskich normach i standardach, współpraca z komisjami usprawnień centralnych zarządów lub zjednoczeń branży włókienniczej, będących w zarządzie Ministerstwa Przemysłu Lekkiego, opracowywanie książek, czasopism, biuletynów, sprawozdań, instrukcji, druków itp., organizowanie i prowadzenie konferencji i zjazdów naukowych, kursów, wykładów, odczytów itp.
Kierowanie Instytutu Władzami Instytutu byli: Dyrektor i Rada Naukowa. Dyrektor zarządzał Instytutem przy pomocy podległych mu dwóch zastępców do spraw: naukowo-technicznych i finansowo-administracyjnych. Dyrektora i jego zastępców powoływał i odwoływał Minister Przemysłu Lekkiego.
Rada Naukowa Rada Naukowa składała się z przewodniczącego oraz z członków, powołanych na okres 3 lat w liczbie co najmniej 8 osób spośród przedstawicieli przemysłu, nauki, organizacji pracowników, zainteresowanych instytucji i wybitnych znawców różnych specjalności.
Członków Rady Naukowej i jej przewodniczącego powoływał i odwoływał Minister Przemysłu Lekkiego.