Może zatem stanowić adaptację do niewielkich rozmiarów ciała i ograniczonej ilości energii możliwej do poświęcenia reprodukcji, aczkolwiek może też stanowić efekt wspólnego pochodzenia. Długość pokolenia szacuje się na 5 lat.
Rozmieszczenie geograficzne Jak wszystkie gatunki lemurkowatych, mikrusek karłowaty jest endemitem Madagaskaru. Wedle Schwitzera et al. (2013) Zamieszkuje przybrzeżne rejony środkowego zachodu wyspy od północnego brzegu rzeki Tsiribihina do Baie de Baly. IUCN (wielu autorów pod redakcją także Schwitzera) wymienia jeszcze Parki Narodowe Tsingy de Bemaraha i Tsingy de Namoroka zgodnie z publikacją Mittermeiera et al. z 2008. Być może gatunek występuje także w mangrowcach Besalampy. Zasięg występowania gatunku nie jest jednak ciągły, a silnie rozczłonkowany. Sięga wysokości 900 m nad poziomem morza. Ogranicza on zasięg mikruska złotobrązowego.
Siedlisko thumb|left|Mikrusek karłowaty żyje m.in. w Parku Narodowym Tsingy de Bemaraha Mikrusek karłowaty zasiedla tropikalne suche lasy nizinne, sięgając granicy lasów zdewastowanych działalnością człowieka, sawann oraz mangrowców. Dwukrotnie znaleziono go w mangrowcach z dala od jego typowego siedliska.