Za męstwo wykazane podczas tych zmagań został przedstawiony przez pułkownika Gromczyńskiego do odznaczenia orderem Virtuti MilitariWBH, sygn. I.482.102-10524 VM, str. 3 i 5.W lutym 1922 i we wrześniu 1928 płk st. sp. Wojciech Gromczyński interweniował w Ministerstwie Spraw Wojskowych w sprawie swego wniosku z roku 1920 o odznaczenie orderem Virtuti Militari obrońców Włocławka, w tym Mariana Dzierzbickiego.. Dekretem Naczelnego Wodza z dnia 25 listopada 1920Był to dekret L. 2449. został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika w piechocie.
Na dzień 1 czerwca 1921 w stopniu porucznika pełnił służbę w 14 pułku piechoty z Włocławka i przydzielony był do komendy Placu Włocławek. We włocławskim pułku pełnił służbę do II połowy 1928 roku, dowodząc w tym czasie kompanią i batalionem. Od grudnia 1921 do września 1923 działał w harcerstwie (był między innymi kierownikiem działu sportowo-wojskowego Włocławskiej Komendy Okręgu Harcerstwa Polskiego oraz zastępcą sekretarza generalnego Koła Przyjaciół Harcerstwa we Włocławku) oraz w strukturach Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego (jako oficer instruktażowy PW i WF przydzielony do PKU Włocławek). Decyzją Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z 12 grudnia 1921 zezwolono Marianowi Dzierzbickiemu na przyjęcie i noszenie Medalu Zwycięstwa („Médaille Interalliée”).