W dniu 25 lutego 1933 znalazł się w składzie komisji egzaminacyjnej I dywizyjnego kursu instruktorskiego dla podoficerów nadterminowych 24 Dywizji Piechoty, zorganizowanego przy 39 pułku piechoty. Na dzień 1 lipca 1933 zajmował 10. lokatę wśród majorów piechoty ze swojego starszeństwa (była to jednocześnie 251. lokata łączna). Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 13 września 1933, za pracę w dziele odzyskania niepodległości, nadano mjr. Dzierzbickiemu Medal Niepodległości. Na dzień 5 czerwca 1935 zajmował 9. lokatę wśród majorów piechoty ze swojego starszeństwa (174. lokatę łączną) i nadal pełnił służbę w 39 pułku piechoty. W dniu 10 stycznia 1936 wziął udział w ćwiczeniu aplikacyjnym dla oficerów sztabowych, kapitanów po kursie dokształcającym w Centrum Wyszkolenia Piechoty i poruczników – dowódców oddziałów specjalnych (ćwiczenie odbyło się w kasynie oficerskim 39 pp w Jarosławiu). W październiku 1937 został mianowany oficerem PW Obwodu 39 pp (Rozkaz Pers. M.S.Wojsk. L. dz. 1922/Tjn.II-3 z dnia 4 października 1938). W dniu 28 lutego 1938, jako komendant obwodowy PW przy 39 pp, złożył meldunek sytuacyjny omawiający działalność Stronnictwa Ludowego i „Wici" w powiatach: Jarosław, Lubaczów i Przeworsk.