W 1895–1896 nadbudowano drugie piętro gmachu sierocińca, w latach 1901–1902 powstał nowy budynek na wschód od istniejącego.
Po przyłączeniu części Górnego Śląska do Polski z czterech domów zgromadzenia jadwiżanek – w Bogucicach, Załężu, Dąbrówce Małej i Janowie (obecnie w granicach Katowic) – utworzono 28 grudnia 1922 roku wiceprowincję z matką Eustachią Czardybon z Dąbrówki Małej na czele, a 15 lipca 1924 roku biskup wrocławski kard. Adolf Bertram utworzył Prowincję Polską św. Michała Archanioła z siedzibą w Bogucicach, którą przewodniczyła matka Berchmana Szopa. W kolejnym roku utworzono nowicjat.
Przy sierocińcu funkcjonowała prywatna szkoła powszechna dla wychowanków, a także działały: przedszkole (istniejące w latach 1920–1955), szkoła robót ręcznych i muzyki, kuchnia, opieka ambulatoryjna nad chorymi i poradnia przeciwgruźlicza. W 1929 roku budynki klasztoru przeszły na własność jadwiżanek. W latach 1929–1931 rozbudowano gmach od strony zachodniej, a w nowej części umieszczono kaplicę, nowicjat, salę gimnastyczną i poradnię dla matek. Kaplicę i Dom Prowincjalny poświęcił bp Stanisław Adamski w 1931 roku. W przededniu II wojny światowej mieszkało i pracowało tutaj 55 sióstr jadwiżanek.