Pierwsze badanie girna zostało wykonane przez Paula Cassara w 1961 roku, i od tego czasu opublikowano kilka innych badań, w szczególności w roku 1990 książkę w języku maltańskim autorstwa historyka Mikiela Fsadniego, która w 1992 roku została również przetłumaczona na język angielski.
Wiele giren zostało utraconych w wyniku zaniedbania, ale wiele innych nadal istnieje, a niektóre są nadal używane, głównie w celach magazynowych. Na początku XXI wieku wciąż buduje się nowe giren; na przykład jedna została zbudowana w roku 2014 w gaju oliwnym Ta’ Blankas w Xewkiji w ramach projektu renowacji.
Lokalizacje thumb|Kompleks giren w parku narodowym Il-Majjistral Większość giren znajduje się na obszarach wiejskich w północnej części głównej wyspy Malty. Są one szczególnie częste w granicach Mellieħy, w tym na terenach wokół Manikaty, l-Aħrax tal-Mellieħa, na obszarze wokół pałacu Selmun i na obszarze między wieżą św. Agaty i Paradise Bay. Ponad 30 giren można znaleźć w parku narodowym Il-Majjistral. Inne obszary w północno-zachodniej części Malty, które zawierają pewną ilość giren, to Żebbiegħ, Bidnija, Dingli, Baħrija i Mtaħleb.