Podgatunek T. p. sanctaemartae ma bardziej od podgatunku nominatywnego zaznaczone blade obszary na skrzydłach. T. p. roraimae jest mniejszy od podgatunku nominatywnego. Środkowe sterówki ma wyraźnie miedziano-brązowe, dolne sterówki z szerszymi białymi paskami, głowę, grzbiet i pierś intensywniej miedzianą. T. p. duidae wygląda jak T. p. roraimae ze sterówkami od t3 węższymi i wyraźniej prążkowanymi. T. p. ptaritepui podobny do T. p. roraimae, u samic opaska piersiowa o odcieniu oliwkowym. Podgatunek T. p. temperatus ma mniejszy dziób, górę głowy i pierś o odcieniu bardziej niebieskim, u samic białe, nie brązowe zabarwienia na skrzydłach. T. p. assimilis ma dziób mniejszy od podgatunku nominatywnego i najbardziej drobne prążkowanie ogona i skrzydeł ze wszystkich podgatunków. T. p. heliothrix ma nieco mniejszy dziób, bardziej niebiesko-zielony odcień ogona i sterówki od t3 silniej prążkowane niż u T. p. assimilis i T. p. temperatus, ale mniej niż u T. p. personatus. T. p. submontanus podobny do T. p. temperatus, ale ma większy dziób, ubarwienie samca nieco bledsze, a samicy nieco ciemniejsze.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Trogon maskowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.