Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 3 psp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 471. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 73 pułku piechoty w Katowicach, a z dniem 20 października 1924 przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 59. lokatą. W tym czasie był dowódcą kompanii granicznej „Hłuboczek”. W marcu 1931 został przeniesiony z KOP do 1 batalionu strzelców w Chojnicach na stanowisko dowódcy kompanii. Do 31 sierpnia 1939 nadal pełnił służbę w 1 batalionie strzelców na stanowisku II zastępcy dowódcy batalionu (kwatermistrza).
Dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu II C Woldenberg. Zmarł 7 lutego 1978 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 91, rząd 2, miejsce 3–4).
Był żonaty z Jadwigą Ciecierską (1895–1979).